كه مطابق فطرت اوست آمده و مىخواهد برود . خواندن نماز براى يك انسانى كه دريافت خدا را ، براى يك انسانى كه پرده‌ها را كنار زده است و يافته است خدا را بالاترين لذت است و به قدرى برايش لذت دارد كه به قول امام صادق ( عليه السلام ) : « الركعتان فيجوف الليلاحب اليمن خير الدنيا و ما فيها » « 1 » دو ركعت نماز در دل شب براى من از دنيا و آنچه در دنياست بالاتر است . يعنى امام صادق ( عليه السلام ) مىفرمايند اگر به من بگويند تمام جهان مال تو اما دوركعت از نماز شب را نخوان من راضى نيستم . چرا راضى نيست ؟ براى اينكه يافته است خدا را . فطرت او مىگويد كوچكى كن در مقابل او و بهترين گوچكىها در مقابل خدا نماز است . ديگر انفاق كردن نه براى او سخت نيست كه لذت دارد . زيرا براى كسى كه در يابد خدا را آن‌هم با ان صفات كماليه‌اش ، دريابد يك ذات مستجمع جميع صفات كمال را ديگر معلوم است كه مىخواهدهرچه دارد فداى او كند . نه اينكه مىخواهد مالش را فداى او كند مىَخواهد زن و بچه و هرچه دارد بلكه جانش را فداى او كند . بالاترين لذت اين است كه نظير پروانه در مقابل شمع بسوزد در مقابل

--> ( 1 ) ) وسائل الشيعه جلد 5 صفحه 276